Belevingstheater versterkt mienskip in Spannum

Door 20 juli 2017Interview

Een Iepenloftspul is een typisch Fries fenomeen. Niet alleen de toneelspelers zijn er maandenlang druk mee, in veel gevallen wordt het hele dorp ingeschakeld. Zo ook in Spannum, waar in juni 5 keer de voorstelling ‘It Kistke fan Sybrant Roorda’ werd opgevoerd.

De toneelvereniging van Spannum wilde wel eens ‘iets anders’ en bedacht dat belevingstheater dat ‘anders’ zou kunnen zijn. ‘De grêfstien fan Sybrant Roorda wie fûn en it die bliken dat hij in ferneamde Fries west is. Dêr woene we wat mei dwaan. Ek wie de Kulturele Haadstêd 2018 in motifator om no ris grut út te pakken’ , vertelt Ytsje Hijma, voorzitter van de toneelvereniging en secretaris van de Stifting Mei-inoar Spannum.

De stichting – ‘de namme seit alles’- werd opgericht en door ieders enthousiasme werd het belevingstheater groter dan aanvankelijk gedacht. ‘Net ien wist wêr’t we oan begongen en dat wie miskien mar goed ek’, lacht Ytsje. In 2015 peilde ze op een dorpsbelangvergadering het enthousiasme van het dorp en daarna werd het idee van het belevingstheater over het leven van Sybrant Roorda verder uitgewerkt. Ze zochten een schrijver en twee regisseurs gaven het stuk steeds meer handen en voeten. Daarmee werd ook de cast steeds meer uitgebreid. Het stuk werd uiteindelijk gespeeld op 6 locaties in het dorp met tussen de locaties nog straatspelers die de bezoekers (3 groepen van 60 personen per opvoering) van de ene naar de andere locatie moesten begeleiden. Van de circa 75 toneelspelers kwamen er 65 uit eigen dorp en de rest ‘van buiten’.

Maar er was veel meer nodig dan toneelspelers. Het stuk speelde in de Middeleeuwen en dus moest heel Spannum in die sfeer worden aangekleed. Dat was een klus voor Cornelia van der Hoek en haar team. ‘Ik wie fan de omballingen’, zegt ze. ‘In naaiploech hat alle kostuums makke. Dêr binne se wol oardel jier mei dwaande west. Se ha bergen gerdinen fernaaid, wêrûnder de floers gerdinen fan de tsjerke ta de mantels fan Roorda.’

De rekwisietenploeg zorgde voor de aankleding van de verschillende speellocaties  en de route ernaar toe. Dat ging van aardewerk met eten op de tafels tot vaandels aan de lantaarnpalen.  Om de bezoekers ook echt de Middeleeuwse sfeer te laten voelen, kreeg iedereen bij binnenkomst een capeje om en een mutsje op. Zelfs de bushalte werd aangekleed. ‘We waarden der hieltyd mear bedreven yn en seagen de humor der wol fan yn. Je moatte foaral praktysk tinken bliuwe’, vertelt Cornelia.

De voorstellingen – allemaal uitverkocht –  werden een groot succes. Twee weken erna zitten Ytsje en Cornelia nog na te genieten. Want het was niet alleen de theatervoorstelling die liep als een trein, het hele dorp heeft zichzelf overtroffen. Ytsje: ‘We woene it dwaan mei de minsken út it doarp, mei help fan in pear professionals. Dat is slagge. We hiene in lytse 200 frijwilligers, fan parkearwachters oant spilers en alles wat mar nedich is. We ha hús oan hús de minsken benadere. Net mei de fraach: wolle jo meidwaan, mar mei de fraach: wat wolle jo dwaan? In put wurk, mar wol effisjint en sa  benutte je wol de talenten fan eltsenien.’

De theatervoorstelling heeft meer gebracht dan 5 maal 180 bezoekers. Het dorp is er door opgeleefd, stellen Ytsje en Cornelia. ‘Dat mei-inoar ien wie nedich en is ek slagge. Der bart wol in protte yn Spannum, mar de klubkes waarden hieltyd lytser en mei deselde minsken. No binne der wer in protte ‘nije’ minsken dy’t ek belutsen binne by it doarp. En praatst mei minsken wêrst noch nea mei praten hast.’

‘Dit is mienskip’, vult Cornelia aan. Mienskip, het thema voor Culturele Hoofdstad 2018. Zijn ze niet een jaar te vroeg? ‘Der is safolle te dwaan yn 2018, dat we wiene bang dat we ûndersnije soene. We wiene moai op streek, ek mei it oanfreegjen fan subsydzje en fûnsjilden, en dêrom ha we besletten it dit jier al op te fieren. Kinne we oar jier moai sels nei al dy oare foarstellingen’, zegt Ytsje. Want Spannum is er nu eerst wel even klaar mee. ‘Soks moast net te faak dwaan, want it freget in protte fan minsken. Mar it levert ek in hiele protte!’

Tekst en foto’s: Ida Hylkema
(op de foto’s: Pauliena Harkema en Cornelia van der Hoek als wasvrouw)

Deel dit bericht:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone