Blog Theo: Een nieuw ritme – ‘het nieuwe normaal’

Blog Theo: Een nieuw ritme – ‘het nieuwe normaal’

9 april 2020


Een nieuw ritme in een sterk veranderende werkelijkheid – ‘het nieuwe normaal’

Wij hebben – gelukkig – twee hele gezonde kinderen (pubers ondertussen). Hun start was echter moeizaam, beiden zijn prematuur geboren (na een zwangerschap van 30 weken). In die periode verbleven wij bijna dag en nacht in het ziekenhuis, van intensive care naar high care om te eindigen op medium care. Wat heb ik veel geleerd en veel bewondering gekregen voor zorgprofessionals in die periode, zij waren ons belangrijkste baken en hebben ons – zowel medisch maar zeker ook moreel – doorlopend ‘gestut’.

De afgelopen weken heb ik daar veel aan teruggedacht. Werken op een IC lijkt nu op werken in een oorlogsgebied, waarbij je met man en macht probeert het allerbeste voor de patiënt te doen en daarbij de menselijke maat te behouden. Een diepe buiging voor al deze professionals.

Les die wij persoonlijk uit ‘onze’ IC-periode hebben geleerd was: rust, reinheid en regelmaat. Zorg dat je in een ritme blijft, zorg dat het rein blijft en zorg voor regelmaat. Ogenschijnlijk eenvoudige regels, maar in het zoeken naar een nieuw ritme soms lastig. Wij hebben het hier thuis echter wel zo opgepakt en eigenlijk ben ik vooral ontzettend trots op ons gezin. Want gaat het prima. De scholen van onze kinderen hebben binnen no-time een digitaal lesprogramma ontwikkeld, wat prima verloopt. Eigenlijk zijn het voor hun ‘gewone’ schooldagen qua rooster, met dien verstande uiteraard dat de lessen vanuit hun kamer achter een scherm gevolgd worden. En wij werken in een vergelijkbaar ritme als we deden voordat we fulltime vanuit huis werkten. Groot voordeel is wel: we eten nu elke avond gezamenlijk!

Op onderdelen is het dan ook efficiënter. Maar mijn werk is vooral ook ‘mensenwerk’. En dat is wat ik steeds meer ga missen. Het daadwerkelijk ontmoeten, iemand echt in de ogen kunnen kijken en af en toe heerlijk slap ouwehoeren. Maar goed, dat is allemaal klein leed in vergelijking met het medische leed.

Ik ben trots op de flexibiliteit van al mijn collega’s. Iedereen schakelt bij, denkt mee en er ontstaat veel creativiteit. Wekelijks hebben we in ieder geval een conference call, waarbij we steevast beginnen met elkaar te informeren hoe het met je gaat. Werk is belangrijk, maar gezondheid gaat voor alles.

De komende periode zullen vol nieuwe uitdagingen liggen. Uitdagingen die ik heel graag met elkaar oppak. In lijn met ons motto: ‘mei elkoar, foar elkoar’.

Vanuit dat motto heb ik mij ook gemeld bij een verzorgingshuis bij ons in het dorp met de vraag of ik ‘iets’ kon doen. Sinds ruim twee weken bezorg ik dagelijks ongeveer 25 maaltijden bij ouderen. Dat kost iets meer dan een uur per dag en die tijd maak ik daar graag voor vrij. Blij dat ik daarin ‘iets’ kan toevoegen.

Maar eerlijk is eerlijk: ik zie uit naar het moment waarop ik iedereen weer live kan ontmoeten. En ik hoop van harte dat we ons tot die tijd – allemaal – aan de richtlijnen en regels gaan houden.

Blijf gezond allemaal en pas goed op jezelf en elkaar. En denk eraan: Rust, Reinheid en Regelmaat.

Tot hopelijk heel gauw,

Theo Andreae

Deel dit bericht: