Theo Andreae: Waarom zou ik nog stemmen?

Theo Andreae: Waarom zou ik nog stemmen?

25 febrewaris 2019


Je hoort het steeds meer en vaker. Waarom zou ik nog stemmen? ‘Ze’ doen maar wat en hebben geen idee wat er echt speelt in het land. Welke problemen wij dagelijks ondervinden. Ze luisteren niet en zijn alleen maar met hun ‘eigen-ik’ bezig.

Er is al veel gezegd en geschreven over de afstand tussen politiek en ons burgers. En dat het vertrouwen van ons burgers in de politiek – getuige de vele incidenten – keer op keer wordt beschaamd en beschadigd. ‘Ze’ leven in een ivoren toren en het lijkt alsof ‘ze’ de verbinding met de burgers kwijt zijn.

Kijk eens anders
Laat ik u vragen om eens vanuit een andere invalshoek te kijken. Allereerst: politici zijn net als u en ik ook gewoon burgers. Laten we dan ook ophouden ‘ze’ te kwalificeren als een andere menssoort. De gevolgen van de besluiten die worden genomen gelden net zo goed voor henzelf. Kortom, we zijn allemaal gelijk, of we nu activist, fundamentalist, homofiel, moslim, christen, atheïst of zelfs politicus zijn. En ‘we’ zijn ook allemaal burgers van onze maatschappij, hebben allemaal onze belangen, verlangens en idealen.

Kortom, politici zijn ook en vooral gewoon mensen.

En daarbij zijn politici, een enkeling wellicht daargelaten, oprecht betrokken bij de maatschappelijke vraagstukken. Willen politici een bijdrage leveren om dat vraagstuk tot een oplossing te brengen. Waarbij elke uitkomst voor- en tegenstand zal oproepen. Maar primair zal veelal de rode draad zijn: een bijdrage leveren aan Nederland om daarmee belangen, verlangens en idealen te realiseren. Er zullen daarbij ongetwijfeld politici aanwezig zijn die voor eigen belang hun taak en rol vervullen, in elke fruitmand kunnen tenslotte rotte appels voorkomen. Maar ik heb de stellige overtuiging dat voor het overgrote deel onze politici zich willen inzetten voor het grotere belang. En die mogelijke rotte appels zullen door ons democratisch krachtenveld – vroeg of laat – uit de fruitmand verwijderd worden. Ook dat is de kracht van ons democratische bestel.

Complexiteit
Vaak is er een spanningsveld. Want grote, lastige en veelal complexe vraagstukken zijn niet altijd eenvoudig en helder op te lossen. Er spelen veelal grote (maatschappelijke) belangen. Dat leidt soms tot oplossingen die niet meer eenvoudig te doorgronden zijn. Oplossingen die de gewone burger (wie is dat eigenlijk?) wellicht ook niet altijd kan doorgronden. En niet elke oplossing is uw of mijn oplossing dan wel heeft een positief effect voor u of mij persoonlijk.

Maar vooral…
We leven in een prachtig land. In een land waarin je mag zijn wie je bent en mag vinden wat je vindt. En natuurlijk – en dat maakt ons land mede zo mooi – zijn we het vooral heel vaak niet met elkaar eens. Probeer dat maar eens te besturen.

Politici zetten zich in om ons land te besturen. Mede omdat politici ook vinden dat wij in een prachtig land wonen. Omdat politici onderdeel zijn van ‘wij’. Omdat politici politiek kunnen bedrijven op de wijze waarop wij het hebben ingericht omdat we zo’n prachtig land hebben. Waar politici ook mogen zeggen wat zij vinden. En waarin zij ook de moed en het lef hebben om hun nek uit te steken.

En wat ze ook mogen vinden, tegenstand zullen ze altijd krijgen. Het gevolg zal altijd zijn dat een groep zich zal verzetten. En zal gaan roepen en toeteren dat er niet naar hen wordt geluisterd. Dat de politiek niet weet wat er in het land speelt. Alsof ‘zij’ geen onderdeel zouden uitmaken van het land.

Ik ga niet beweren en stellen dat politici altijd goed luisteren. Maar politici mogen – of wellicht moeten – ook hun eigen koers durven en kunnen varen. Omdat zij boven de materie zouden moeten hangen en het geheel in een breder verband moeten kunnen beoordelen. En daarnaast verder moeten kijken naar de stip op de horizon. Hoe willen wij dat Nederland er over 20 jaar uitziet? En welk tussentijdse stappen zijn daarvoor nodig? En daarbij zo zorgvuldig als mogelijk de belangen moeten afwegen. Maar men kan geen allemansvriend zijn. Alleen maar maatregelen voorstellen die de ‘burgers’ naar tevredenheid stemt. Een politicus moet ook tegen de stroom in durven varen en leiderschap tonen.

Maar daarvoor is het van groot belang dat geïnvesteerd wordt in gedragenheid van een besluit. En die gedragenheid kan ontstaan wanneer wij ons actiever gaan mengen en niet alleen vanaf de zijlijn oordelen en veroordelen.

En dus daag ik u uit.

Ik daag u uit om mee te doen. Door minimaal uw stem te laten gelden. Ook dat is ‘meedoen’. Omdat politici dat verdienen. Zonder democratische legitimatie kunnen zij feitelijk hun werk niet doen. En zij doen dat voor de burgers. En dat zijn ‘wij’ allemaal.

Waarom zou ik…..?
Dus geen ‘daarom’ op de vraag ‘waarom zou ik…’. Politici verdienen ongetwijfeld niet altijd uw steun, maar wel uw stem. Dat is een primaire stap naar betrokkenheid en vooral ook een bijdrage aan ons democratisch bestel.

Theo Andreae

Deel dit bericht: