MFC Froubuurt was klaar voor de feestelijke opening, maar toen brak de coronacrisis uit

MFC Froubuurt was klaar voor de feestelijke opening, maar toen brak de coronacrisis uit

7 maaie 2020


Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar het oude dorpshuis de Kyfhûeck in Vrouwenparochie heeft plaats gemaakt voor het gloednieuwe MFC Froubuurt. Het nieuwe Multifunctionele Centrum is verrezen op het sportcomplex. Helaas moet door de coronacrisis de opening nog even op zich laten wachten. Een feestelijke opening is nu niet mogelijk.

Het nieuwe bestuur van MFC Froubuurt bestaat uit vijf leden, waarvan een gedeelte voortkomt uit de sportverenigingen. Doarpswurk belde met de voorzitter van MFC Froubuurt Atje Tadema om te horen hoe het is om te verbouwen in coronatijd en de opening te moeten uitstellen.

Het dorpshuisbestuur en verschillende sportverenigingen zijn opgegaan in het nieuwe bestuur van MFC Froubuurt, waarom is er besloten om onder één dak te gaan?

‘In 2009 is er een dorpsvisie opgesteld. Eén van de speerpunten van de dorpsvisie en een wens van het dorp was – vanuit het licht van vergrijzing en ontgroening – een voorziening onder één dak. Ook omdat het bestaande dorpshuis in flink verouderde staat verkeerde. Tel dat bij elkaar op. We zijn niet over één nacht ijs gegaan: tussen presentatie en realisatie zat 10 jaar. Na de dorpsvisie zijn we ook bezig gegaan met een interim dorpshuisbestuur, want er zat bestuurlijk geen leven meer in. Er is een commissie gevormd die deze plannen op de agenda van de gemeenteraad moest zien te krijgen. In 2015 kregen we voor het eerst voet tussen de deur bij de gemeente. Er moest budget zijn en de raad moest een afweging maken. In 2015 kregen we een toezegging, maar dat was niet genoeg’, zegt Atje aan de telefoon.

Het was lastig om de financiën rond te krijgen, waardoor de werkgroep MFC Froubuurt niet eerder dan in 2019 kon starten met de bouw van het nieuwe MFC. De bouwkosten waren in de tussentijd met maar liefst 21% gestegen, wat een gat op de begroting opleverde. De gemeente sprong bij, waarop alsnog met de bouw kon worden gestart.

‘In september zijn we begonnen met de bouw en met de kerst is het opgeleverd. 17 januari 2020 was de officiële oplevering. We konden toen nog niet los, er zijn dan altijd nog punten die uitgevoerd moeten worden. Voor de bestaande activiteiten en het materiaal moest een plekje worden gevonden. Het gebouw moest nog worden aangekleed. We kregen nog heel laat een toezegging van het Waddenfonds, zodat we ook de keuken en het meubilair konden bestellen. De grote zaal was klaar gemaakt, zodat het korps daar kon oefenen. Die ruimte was aangekleed, terwijl in de andere ruimte waar ook de sport gebruik van maakt, nog een bar getimmerd moest worden en koelelementen moesten worden aangebracht. Met veel zelfwerkzaamheid zijn we knap binnen het bouwbudget gebleven. We waren er klaar voor om op 3 april de boel feestelijk te openen’, vertelt Atje.

De feestelijke opening kon niet doorgaan, vanwege het coronavirus, wat betekenen de corona-maatregelen voor het nieuwe dorpshuis?
‘Een streep door de rekening. Hoe betalen we de rekening? Als je een klein dorp bent, dan heb je vaak geen groot vermogen. En je hebt een bouwbudget. Wat kunnen we nu nog doen en bestellen. Er zitten altijd nog wel wat staartjes aan zo’n verbouwing. We weten nog niet wat infectiepreventie doet, maar we kunnen waarschijnlijk niet eerder open dan september. Dan moet je wel zeggen ‘jongens pas op de plaats’, want we hebben geen inkomsten. De meeste activiteiten waren nog niet los, die inkomsten zijn er niet, maar de vaste lasten gaan wel gewoon door. We hebben dus als bestuur gezegd pas op de plaats en proberen in het najaar niet met negatieve cijfers te beginnen. Dat proberen we zoveel mogelijk te beïnvloeden door de kachel laag te zetten en niet meer te investeren’, vertelt Atje.

‘De jeugdsport mag straks weer los, maar al het andere niet. Stel dat we in september los kunnen dan hebben we niet direct inkomsten. Ik denk dat er met ons heel veel dorpshuizen zijn die een lichtelijk hoofdpijndossier hebben. We hebben bijvoorbeeld de poetser naar huis gestuurd. We zouden een contract opstellen, maar dat wordt hem eerst niet. We behouden ons tot de vaste lasten. Bij de gemeente proberen we wat met de OZB-belasting te doen, want samen met de OZB is de exploitatie al snel 800 euro per maand. We gaan vanuit het niets direct los, dus we hebben ook geen buffer opgebouwd.’

Zijn jullie al aan het nadenken over de 1,5 meter-samenleving en wat dat voor gevolgen heeft voor MFC Froubuurt?
‘We hebben Rutte er wel over gehoord, maar we zijn nog niet eens los. We weten het wel, als we elkaar treffen – we hadden nog wat af te ronden – dan houden we die 1,5 meter in acht, maar beleidsmatig zijn we daar nog niet echt mee bezig. We hebben wel zin om te starten. Er komt een nieuwe activiteitencommissie met jongeren en ouderen, die druk bezig nieuwe activiteiten zoals een project om meer te bewegen. We willen de activiteiten allemaal concentreren in het nieuwe MFC. Zo’n mooi nieuw centrum nodigt wel uit om daar ook meer gebruik van te maken.’

Wat is het eerste wat je gaat doen als de coronacrisis voorbij is?
‘Familie opzoeken, de kleinkinderen om me heen hebben. In het dorpshuis hopen we de mensen te laten zien wat we hebben gedaan, zodat we er met elkaar van kunnen gaan genieten. We moeten nog een geschikte datum vinden om het dorpshuis feestelijk te openen. Evenementen zijn tot 1 september opgeschort dus in het najaar zullen er heel veel evenementen zijn.’

Tekst: Hendrik Tamsma
Foto: Atje Tadema

Deel dit bericht: