Gezin Yasin wordt eerste ochtend wakker van de kerkklokken in Easterlittens

Gezin Yasin wordt eerste ochtend wakker van de kerkklokken in Easterlittens

29 november 2016


Aad van der Burg, Jan van der Wal en Janneke Bijlsma uit Easterlittens zijn betrokken bij het initiatief ‘Hûs fan de Wrâld’. Het is een huis, midden in het centrum van het dorp,  gekocht voor vluchtelingen met een verblijfsstatus.

In juli dit jaar is het plan ‘Hûs fan de Wrâld’ gepresenteerd aan de andere dorpsbewoners. Er is verschillend op gereageerd maar veelal positief. Zo positief zelfs dat een derde van het huis betaald is door een groep dorpsbewoners. De rest van het huis is betaald door de kerk en een familie die liever anoniem blijft.

De familie Yasin uit Aleppo, bestaande uit vader, moeder en vijf kinderen, voelt zich eindelijk veilig.

Twee jaar zijn ze onderweg geweest en nu zijn ze in Easterlittens in hun huis. ‘Niemand wil weg uit zijn thuisland zegt Janneke die als vrijwilliger direct betrokken is bij het gezin. Ik ben blij dat we ze hier een thuis kunnen bieden. Te lang in een asielzoekerscentrum wonen is niet gezond. Wat een stress heeft het gezin al meegemaakt. Dit maken wij in een heel leven niet mee. Ik kan me er ook niet veel bij voorstellen’.

De eerste ochtend maakt de familie meteen kennis met de nieuwe buren. Omar (4jr) de jongste van het gezin schrikt wakker van de kerkklokken. Inmiddels zijn ze gewend aan de kerk en haar klokken.

‘Op 1 november hebben we voor het eerst kennisgemaakt. De familie Yasin kwam met het openbaar vervoer naar Easterlittens. Dit was het moment dat ze het huis voor het eerst zagen, spannend dus maar de reactie was onmiddellijk goed. Vervolgens zijn we met alle vrijwilligers en de familie uit het dorp wezen lunchen’. Een bijzonder maar vooral ook prachtig moment, aldus Jan van der Wal.

Jan helpt het gezin bij de financiële afhandeling van dingen zoals het regelen van een speciale bijstand, het krediet dat ze lenen van de Staat voor de opstart van hun leven hier en nog veel meer. ‘Ik vind het een hele verantwoordelijkheid maar ook erg leuk. We worden goed geholpen door VluchtelingenWerk. Ik kom er wel achter dat we een complex regeltjes land hebben gecreëerd met zijn allen. Ik heb me nooit gerealiseerd dat er zoveel formulieren zijn.

Ik vind het trouwens heel bijzonder dat Tawfik mij zo vertrouwt, dat moet als man niet makkelijk zijn’

De drie hebben er alle vertrouwen in dat het gezin zich snel thuis zal voelen in Easterlittens. Wel vindt Jan het lastig dat hij niet rechtstreeks met de vader kan praten. ‘We spreken bloemkool Engels met elkaar en vaak moet ik de oudste zoon van het gezin dan alsnog dingen vragen. Dat zit mij persoonlijk dwars, omdat ik niet wil dat de verhoudingen in het gezin scheef gaan lopen.

Ik wil niet dat de kinderen zich straks meer verantwoordelijk voelen dan goed voor ze is’

‘Misschien moeten we op zoek naar een vrijwilliger uit het dorp die de ouders elke week een paar uurtjes taalles wil geven’ oppert Janneke. En zo gaat dat dus in een dorp. Een bakje koffie aan de keukentafel en er wordt alleen maar gedacht in oplossingen. Het is een heel nieuw proces en iedereen draagt zijn steentje bij.

Aad besluit met een boodschap voor alle dorpen in Fryslân en daarbuiten. ‘Als elk dorp een vluchteling met een status op zou nemen in zijn of haar dorp zouden de asielzoekerscentra overbodig worden en het zou de integratie van deze mensen enorm bevorderen’.

‘Ja’, beaamt Jan, ‘die gettovorming in steden is voor niemand goed’

‘Als we mensen als Tawfik en zijn gezin opnemen in onze gemeenschap hebben ze een kans om onderdeel te worden van de samenleving. Ze worden min of meer gedwongen om sneller te integreren en uiteindelijk zal hen dat helpen om sneller te bouwen aan een toekomst en minder te blijven hangen in het verleden’.

Op de foto v.l.n.r.
Mohamad, Ahmad, Janneke, Jan, Tawfik (achterste rij)
Wafaa en Nour (midden)
Hala en Omar (voor)

Deel dit bericht: