Janneke de Boer uit Weidum

Janneke de Boer uit Weidum

28 april 2017


Ze is actief in het dorpsleven, redacteur en schrijfster van fictie. Als columnist voor Doarpswurk kan Janneke de Boer uit Weidum dan ook putten uit eigen ervaring en haar ‘antenne’ voor actuele ontwikkelingen.

Janneke de Boer (35) woont samen met partner Piet en kinderen Peke (9) en Siske (7) in de dorpskom van Weidum. De proefcolumn die ze schreef voor Doarpswurk sloeg aan en was de eerste van een maandelijkse bijdrage uit het hart van het dorpsleven. Ze is geboren en getogen in Weidum en was al vroeg actief in het dorp. Het begon bij de zondagschool en de jeugdclub en daarna volgden bijna automatisch de merke, muziekvereniging en andere commissies en verenigingen. Momenteel is ze bestuurslid van het dorpshuis, pleinwacht bij de basisschool, heeft ze een zit in de pr-commissie van Iepenloftspul Jorwert en doet ze commissiewerk voor de muziekvereniging Harmonie Weidum.

Ze werkt twee dagen per week bij een verhuurbedrijf in Leeuwarden, zit in de redactie van Keats!, het officiële bondsblad van de KNKB en schrijft voor streekkrant Op ‘e Skille in Wommels. Vorig jaar verscheen haar eerste jeugdboek en het tweede is in productie. Ook is ze als zelfstandige in te huren voor tekst- en communicatiewerk.

Ze vindt het belangrijk om actief te zijn voor het dorp. ‘It is bysûnder dat minsken sa mei-inoar libje, dat de bern mei syn allen keatse en bûten boartsje en dat je mei syn allen wat berikke kinne’, zegt ze. Het dorpsleven verandert wel, ook in Weidum. Er is geen winkel meer en de huisarts is vertrokken. ‘It wurdt wol stiller’, constateert ze. Des te belangrijker is het dorpshuis als ontmoetingsplaats waar belangstelling voor elkaar is en waar samen dingen worden gedaan. Muziek maken bijvoorbeeld of biljarten of dansen. Ook de jeugd heeft een eigen plekje.

Lees Janneke haar blogs van maart en april

Ook het sociale leven verandert. De tijd dat iedereen iedereen kende in het dorp en het hele dorp aanwezig was bij activiteiten is voorbij. ‘Dat fûn ik earst mar nuver, dat der minsken net op de merke kamen. Mar moast ek net alles krampeftich fêsthâlde wolle. Sommige dingen feroarje no ienkear, al docht it wol sear at der dingen ophâlde. Ek by lytsere saken sa as de Sint Maartenoptocht en de knutselklub, fyn ik dit spitich. Mar der komme ek wol wer dingen foar yn it plak. At der mar minsken binne dy’t harren dêrfoar ynsette wolle.’

Vrijwilligers zijn onmisbaar in het dorpsleven. Samen de schouders ergens onder zetten is haar met de paplepel ingegoten, maar geen vanzelfsprekendheid meer, merkt ze. ‘Minsken ha it drok mei harren eigen dingen en ha amper tiid om wat foar de mienskip te dwaan. Oan de oare kant binne der ek minsken – senioaren benammen – dy’t in protte wurk fersette. Dy’t bygelyks it doarpshús skjinhâlde of it keatsfjild ûnderhâlde. Dêr ha ’k respekt foar.’

Haar drijfveer is om het dorpsleven in stand te houden en aan de jeugd en nieuwe dorpsbewoners mee te geven hoe mooi en belangrijk dat is. Maar ook dat daar een actieve en betrokken dorpsgemeenschap voor nodig is. ‘It giet net fansels, dêr moatte we mei syn allen oan wurkje.’

Tekst en foto’s: Ida Hylkema

Deel dit bericht: