‘Werken zonder vrijwilligers is onbestaanbaar’

‘Werken zonder vrijwilligers is onbestaanbaar’

8 augustus 2016
Werken met vrijwilligers

Hij is 69 jaar en geniet van zijn pensioen, maar zet hem vooral niet achter de geraniums. Als vrijwilliger bij Doarpswurk en bestuurslid van Us Koöperaasje werkt hij mee om de Energiewerkplaats van de grond te tillen. Hij bezoekt dorpen en geeft presentaties over de lokale energie initiatieven en het energiebedrijf Noordelijk Lokaal Duurzaam.

Er zijn nu ongeveer 40 leden bij Us Koöperaasje aangesloten, vertelt hij. Voorwaarde voor lidmaatschap is dat het initiatief wordt ondersteund door minimaal 25 deelnemers. ‘We willen voorkomen dat iemand zich met een initiatief aanmeldt en vervolgens met de armen over elkaar gaat zitten wachten. Dat is niet de insteek van Us Koöperaasje. Als je naar duurzaamheid wilt, praat je over kleinschalige oplossingen en zul je het zelf moeten doen.’

De handen uit de mouwen en zelf aan de slag, dat is altijd de drijfveer van René Poppen geweest. Als Amsterdammer kwam hij in 1974 in Poppenwier terecht.

‘Dat was toen een beetje een hippiedorp en dat paste wel bij ons’, vertelt hij.

Hij richtte er zijn automatiseringsbedrijf op dat hij inmiddels heeft afgebouwd en woont er nog steeds met veel plezier. Als wethouder in de gemeente Rauwerderhem en later Boarnsterhim was hij nauw bij de ‘mienskip’ betrokken en ook met zijn automatiseringsbedrijf was hij op het platteland actief.

Samen met Tom Vellinga van toen nog Stichting Samenwerking van Dorpshuizen in Friesland zette hij het project Op Paad op. Doelstelling was om dorpen op internet te krijgen; met een eigen site en met een internetcafé, bijvoorbeeld in het dorpshuis. In 2000 ging het eerste dorp ‘online’ met een eigen website. ‘We hebben met het project veel dorpen op internet gezet. Het doel was 140, maar toen we stopten, zaten we al boven de 200.’

Als wethouder was hij betrokken bij de Stichting Energievoorziening Dearsum, het project dat in de jaren tachtig landelijke bekendheid kreeg door de eigen energievoorziening voor het dorp met een biovergister en windmolen. ‘We hebben veel kennis en kunde verzameld en veel dorpen kwamen langs om het voorbeeld af te kijken. We zijn nu een slapende vereniging, omdat het project uiteindelijk vastliep in regelgeving’, zegt Poppen. Jammer, vindt hij, want goede plannen die vanuit de bevolking worden opgezet, hebben zijn steun.

‘Zelf het heft in handen nemen en niet wachten tot de gemeente of provincie wat doet. Dat typeert goede burgerinitiatieven.’

Er is in al die jaren dat hij als wethouder, ondernemer en vrijwilliger voor de samenleving actief was, wel het één en ander veranderd, constateert hij. ‘Ik ben altijd geboeid door de mienskip, maar die is in de loop der jaren wel veranderd. De mienskip is de mienskip niet meer. Vroeger was er meer samenhang. Als er iets werd georganiseerd, deed je daar gewoon aan mee. Nu is dat vooral voor nieuwkomers geen automatisme meer, dus die moet je er meer bij betrekken.’

Zelf blijft hij zich als vrijwilliger nog met plezier inzetten voor Doarpswurk en de ‘mienskip’. ‘De professionals van Doarpswurk houden dingen in de gaten die vrijwilligers onmogelijk allemaal kunnen zien en volgen. Dat is de waarde van Doarpswurk. Aan de andere kant is het onbestaanbaar dat je zonder vrijwilligers werkt. Als je ziet hoeveel kennis er in de gemeenschap is, dat is ongekend en daar moet je gebruik van maken. Maar die moet je dan wel in beeld zien te krijgen en zien te koppelen. Dat doet Doarpswurk en het Netwerk Duurzame Dorpen.’

‘Mijn motivatie voor het vrijwilligerswerk haal ik uit de dingen die ik doe en de waardering die ik daarvoor krijg. Ik hoef geen taart of een bos bloemen, maar je hebt voor jezelf wel in de gaten als mensen waarderen wat je doet. Dat uit zich bijvoorbeeld in een plezierig gesprek of het applaus na een presentatie. Daar haal ik mijn energie uit.’

Dit interview is eerder gepubliceerd in ons jaarverslag 2015

Deel dit bericht: