‘Sociale hypotheek voor dorpshuis is niet nieuw’

Door 12 oktober 2017Nieuws

Hierbij de reactie van een adviseur van Doarpswurk op het artikel: ‘Primeur in Enschede: inwoners betalen hypotheek op buurthuis af met maatschappelijke diensten’. Gepubliceerd in de Volkskrant d.d. 4 oktober jl. door journalist Marc van Dinther.

De gemeente Enschede en bewoners van de wijk Dolphia zetten onlangs hun handtekening onder een ‘sociale hypotheek’ voor de financiering van het buurthuis. ‘Een primeur voor Nederland’, kopte de Volkskrant en het LSA, een netwerk van bewonersgroepen, buurthuizen in zelfbeheer, BewonersBedrijven en coöperaties. Ik las het met verbazing, want in Fryslân kennen we dit fenomeen allang.

De bewoners van de wijk Dolphia willen een eigen buurthuis realiseren, maar kunnen daarvoor geen hypotheek krijgen van de bank. Samen met de gemeente Enschede werd de sociale hypotheek ontwikkeld. Het LSA schrijft er op haar website over: ‘In het kort: bewoners hebben geen geld om een hypotheek af te lossen. Wat ze wel hebben is een groep betrokken vrijwilligers die zich in wil zetten voor de ontwikkeling van kansen voor wijkbewoners. Talenten en vrijwilligersuren van wijkbewoners worden ingezet om met maatschappelijke activiteiten als buitenschoolse opvang, huiswerkbegeleiding en het runnen van het wijkhuis de hypotheek af te betalen.’

Die zelfwerkzaamheid van vrijwilligers is in Fryslân de basis onder het dorpshuizenbeleid

In Fryslân heeft bijna ieder dorp een dorpshuis dat in handen is van een stichting – dus van het dorp zelf – en wordt gerund door vrijwilligers. Deze structuur is ingebed in het beleid van provincie en gemeenten.

De provincie en vrijwel alle gemeenten hebben een dorpshuizenbeleid waarin geld beschikbaar is voor grootschalig onderhoud, renovatie of nieuwbouw van het dorpshuis. Bij deze werkzaamheden  wordt ook een deel zelfwerkzaamheid van de dorpsbewoners ingezet. Hierdoor kan het dorpshuis niet alleen bij de tijd worden gehouden, maar ook inspelen op veranderende functies. Dorpshuizen spelen onder meer een belangrijke rol in het WMO-beleid van gemeenten, omdat veel zorgdiensten in het dorpshuis worden aangeboden. Zoals bijvoorbeeld de ouderensoos en kinderopvang, maar ook het huisvesten van de huisartsenpost, een praktijk voor fysiotherapie of medicijnuitgifte.

De provincie Fryslân en gemeenten stellen dus subsidie beschikbaar voor het bij de tijd blijven van de dorpshuizen, die op hun beurt via vrijwilligerswerk zorgen voor de sociale cohesie in een dorp. Dat zou je ook een sociale hypotheek kunnen noemen. Deze vorm van zelfredzaamheid is eigenlijk al vanaf begin vorige eeuw ingeburgerd in Fryslân.

Titus Sijmonsma

Deel dit bericht:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone