Blog Anneke: Vrijheid – virus – vergeet-mij-nietjes

Blog Anneke: Vrijheid – virus – vergeet-mij-nietjes

8 mei 2020


Aan de oproep om zoveel mogelijk thuis te gaan werken en zoveel mogelijk thuis te blijven vanwege het Coronavirus hebben we als Doarpswurkers natuurlijk gehoor gegeven. Ik hoop van harte dat we dit zogenaamde ‘nieuwe normaal’ zo snel mogelijk achter ons kunnen laten en dat we mogen terugkijken op een periode ‘tijdelijk abnormaal’.
Abnormaal voelt het vanuit huis werken wel maar het is ook een voorrecht dat het zo kan, vooral als je kijkt naar de mensen in de zorg en andere cruciale beroepen die ‘gewoon’ doorwerken.

Normaal werk ik op vaste dagen en tijden in Raerd. Sinds een aantal jaren werk ik ongeveer 2 dagen per week. Leven is meer dan werken; ik vind het waardevol om de vrijgekomen tijd op andere manieren nuttig te besteden en meer van betekenis te kunnen zijn voor de mensen om me heen. Die vaste weekindeling van werk en thuis is na een periode van gewenning gaan voelen als normaal.

Contact
Het Coronavirus zorgt voor verandering. Het ‘nieuwe normaal’ betekent voor mij telefoondienst op twee vaste dagen per week en dat al het andere werk stilletjes aan is verspreid over alle dagen van de week. Die vrijheid is er nu. Op zelf gekozen momenten je werk doen. Het ‘from 9 to 5’ op kantoor moeten zijn en daar moeten werken is even weg en dat voelt best goed. Vrijheid om tussendoor de zon op je huid te voelen, of wat rondstruinen in de natuur tussen het fluitenkruid en de vergeet-mij-nietjes.
Als Doarpswurk team hebben we natuurlijk contact met elkaar; we bellen, appen, mailen of beeldbellen. Maar ik mis het oog-in-oog met elkaar praten, de non-verbale communicatie, de interactie, de energie van anderen, het praatje of een grapje op de gang, dat soort dingen.

Vrijheid
Soms weet ik even niet welke dag het is. Dat komt ook door het wegvallen van vaste dingen en de meeste sociale contacten, zoals het gezamenlijk met mijn fietsgroepje toeren in het bos op de ATB-fiets, het sporten in de sportclub, het wandelen met mijn wandelvriendin. Of wat rondkijken of shoppen zonder directe noodzaak of doel. Of een bakje koffie en een gesprek met een dierbare over het leven en wat je bezighoudt. Naar die vrijheid, gezelligheid en reflectie kijk ik uit.
Dit jaar en deze week vieren we dat we 75 jaar in vrijheid leven. De opgelegde beperkingen door het Coronavirus zorgt voor een minder vrij gedrag èn gevoel. De waarde van vrijheid wordt nu extra gevoeld in het besef dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Alles kan zomaar anders zijn.

Perspectief
Gelukkig is er wel perspectief. Langzaam zal het weer normaal worden. Langzaam krijgen we onze vrijheid terug. En deze ‘tijdelijke abnormale’ situatie levert ook hele mooie, blijvende dingen op. Naast de nieuwe manieren van werken en contact vooral het omkijken naar elkaar, het gevoel en de noodzaak van verbinding, en de kracht van samen.
Buiten is het al zomer; er is steeds meer leven in de tuin. De vergeet-me-nietjes groeien. Voor mij het symbool voor deze bijzonder gedenkwaardige periode en de waarde van vrijheid.

Tekst: Anneke Aans
Foto: Doarpswurk

Deel dit bericht: